Opera krakowska na piątek 16 października, zapowiada premierę Fausta Charlesa Gounoda, jednej z najpiękniejszych oper romantycznych, której libretto oparte zostało na dramacie Johanna Wolfganga Goethego. To trzecia realizacja tej opery w historii krakowskiej sceny operowej. Poprzednie miały swoje premiery w 1967 i 1994 roku.
Cieszące się dobrą sławą wspaniałe dzieło Goethego od samego początku pobudzało wyobraźnię wielu kompozytorów. Berlioz, Liszt, Schumann skomponowali w oparciu o temat Fausta dzieła symfoniczne. Gounod, Boito oraz książę Adam Radziwiłł skomponowali operę pod takim samym tytułem, a Arrigo Boito swojego Mefistofelesa. Niestety, pierwsza nie wytrzymała próby czasu, druga stosunkowo rzadko gości na scenie. Tak na dobrą sprawę z wielu dzieł scenicznych jedynie pięcioaktowa opera Gounoda pozostaje w żelaznym repertuarze teatrów operowych.
Spory udział w utrwalaniu światowej popularności Fausta miało polskie rodzeństwo Reszków. Józefina uchodziła za wspaniałą odtwórczynię partii Małgorzaty, podziwiano ją w tej partii w Wenecji, Paryżu Madrycie, Mediolanie oraz Warszawie. Jan był podziwianym wykonawcą roli Fausta, cenił go sam Gounod, na jego osobiste życzenie Jan wystąpił 4 listopada 1887 roku w 500 przedstawieniu Fausta na scenie Opery Paryskiej. Oczywiście Edward, najwspanialszy bas swoich czasów, zdobywał serca publiczności i sławę jako znakomity Mefisto nie tylko w tej operze, ale również jako tytułowy bohater w operze Arrigo Boito. Dokonania Edwarda Reszke kontynuowali najpierw Adam Didur, po nim Bernard Ładysz i Edmund Kossowski, teraz Rafał Siwek. Kontynuatorami dokonań Jana byli: Wiesław Ochman i Bogdan Paprocki oraz Piotr Beczała, Józefiny: Marcella Sembrich-Kochańska, Ada Sari, Ewa Bandrowska-Turska, Jadwiga Romańska i Krystyna Tyburowska.
Prapremiera Fausta odbyła się 19 marca 1859 roku w paryskim Théâtre Lyrique, gdzie cieszyła się stale rosnącym powodzeniem, co sprawiło, że dziełem zainteresowała się Wielka Opera Paryska. Na potrzeby tej premiery kompozytor dopisał scenę baletową, słynną Noc Walpurgii. Zmienione też zostały mówione dialogi, w ich miejsce pojawiły się recytatywy. Za przykładem Opery Paryskiej poszły sceny: Londynu, Sankt Petersburga, Budapesztu, Nowego Jorku, Wenecji i Mediolanu. Polska premiera miała miejsce 19 marca 1865 roku w Operze Warszawskiej.
Muzykę Fausta charakteryzuje niezwykła melodyjność i śpiewność, a bogata instrumentacja zespala ją z akcją dramatyczną w nierozłączną całość. Partie wokalne dają śpiewakom wyjątkowo wdzięczne pole dom wokalnego popisu. Publiczność z wielkim entuzjazmem przyjmuje arie Małgorzaty, tytułowego Fausta, Walentego oraz pieśni Mefista. Daje się też porwać efektownym scenom chóralnym, szczególnie pięknemu walcowi z II aktu i scenie z mieczami otwierającej 2 scenę IV aktu. Do najbardziej znanych fragmentów należą: aria Małgorzaty „z klejnotami” cavatina Fausta „Bądź pozdrowiony domku biały”, Mefisto zdobywa uznanie arią o „Złotym cielcu” oraz cyniczną serenadą Mefista „Vous qui faites l’endormie” w IV akcie. Oczywiście zawsze wielką atrakcją jest bajeczna i tajemnicza Noc Walpurgii, której muzyka często bywa wykonywana w koncertach symfonicznych.
Najnowszą krakowską inscenizację zrealizuje zespół: reżyseria i scenografia – Michał Znaniecki, kostiumy – Małgorzata Słoniowska, reżyseria światła – Dawid Karolak, choreografia – Jacek Tyski, scenografia multimedialna/projekcje – Karolina Jacewicz. Pod względem muzycznym premierę przygotuje i poprowadzi – Svetoslav Borisov
Adam Czopek
