Stjepan Hauser prawdziwy showman, chorwacki wirtuoz wiolonczelista, którego porównanie z włoskim śpiewakiem legendarnym tenorem Enrico Caruso jest z pewnością w pełni uzasadnione. Artysta wymieniany jest w jednym szeregu z największymi gwiazdami muzyki, bez podziału na style czy gatunki.  Edukację muzyczną rozpoczął w Chorwacji, uczęszczając do szkoły średniej w Rijece, następnie kontynuował studia w Zagrzebiu, Londynie oraz w Stanach Zjednoczonych. Pierwsze nagrody zdobył jako członek Trio Grennwich na konkursach międzynarodowej muzyki kameralnej w Wielkiej Brytanii, w Belgii i we Włoszech. Później wiele w jego nagrań uzyskało prestiżowe nagrody, między innymi z Grammy (Amerykańska Narodowa Akademii Sztuk i Nauk Nagraniowych) na czele

Przyznam się, że moja fascynacja tym wspaniałym muzykiem rozpoczęła się od wspólnego nagrania video z młodymi muzykami wielkiej arii Il dole suono z Łucji z Lammermoor Gaetano Donizettiego, które podesłał mi jeden z przyjaciół. Od tego momentu pilnie śledziłem Jego karierę i kolejne albumy CD. Jednym z pierwszych jaki udało mi się kupić był Classsic Hauser z 2020 roku. Jego ujęcie najbardziej znanych fragmentów muzyki klasycznej (Mozart, Chopin, Rachmaninow, Borodin, Barber oraz Czajkowski, Mascagni, Puccini, towarzyszą mi niemal stale od tego czasu. Pozwalając nie tylko na podziwianie jego fantastycznej gry będącej z pewnością prezentacją stylu, wrażliwości tego muzyka, ale też umiejętności wyeksponowania najbardziej znanego tematu prezentowanego utworu. Serenada Schuberta oraz aria Almireny Lascia ch’io pianga (Pozwól mi płakać) z Rinalda Haendlajest jednym z najlepszych tego dowodów. Jednak zawsze najbardziej podziwiam jego ujęcie operowych fragmentów, gdzie wirtuozeria, nastrój i piękno dźwięku, w każdym ich wymiarze, od których zresztą rozpoczęła się moja fascynacja jego sztuką, łączą się w nierozerwalną całości. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że Hauser w jednakową swobodą i mistrzostwem prezentuje nie tylko muzykę klasyczną (operetka, musical), operową, filmową ale też szerokim zakresie, muzykę rozrywkową.

Jednym z ostatnich nagrań Hausera jest album Hauser Cinema, z 2025 roku,  będący przeglądem znanych fragmentów muzyki filmowej, w nowych aranżacjach, w  których wiolonczela w rękach Hausera gra ”pierwsze skrzypce”, którym towarzyszy London Symphony Orchestra.  Warto ją kupić!

Adam Czopek