Z wielkim żalem przyjęto komunikat o tragicznej śmierci w wypadku samochodowym Janusza Ratajczaka, cenionego tenora, solisty Opera Nova w Bydgoszczy. Miał 64 lata. Do wypadku doszło w poniedziałek 23 marca na drodze krajowej „10” na wysokości Emilianowa w pobliżu zjazdu do Bydgoskiego Parku Przemysłowego.
Janusz Ratajczak rozpoczął realizowanie swojej artystycznej pasji od Chóru De Profundis, w Szczecinku. W tym samym mieście ukończył Technikum Mechaniczne, po którym rozpoczął studia wokalno–aktorskie na Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, w klasie śpiewu Ireny Maculewicz – Żejmo, które ukończył w 1989 roku. Zanim został studentem wygrał Ogólnopolski Konkurs im. Stanisława Moniuszki w Kudowie – Zdroju w 1983 roku. Po ukończeniu studiów kontynuował szkolenie głosu pod kierunkiem tenora i pedagoga prof. Romana Węgrzyna. Debiut zaliczył na IV roku Akademii, pierwszą partią z jaką zmierzył był Franek w operze Flis Stanisława Moniuszki na scenie Opery Bydgoskiej, pod batutą Zygmunta Rychtera, z którą związał na stałe swoje artystyczne losy.
Był jednym z niewielu polskich tenorów, który z jednakowym powodzeniem wykonywał wielkie partie operowe (Jon Jose w Carmen, tytułowy Manru w operze Paderewskiego, Alfred w Traviacie, Manrico Trubadurze i Casio w Otellu Verdiego, Stefan w Strasznym dworze oraz Jontek w Halce Moniuszki oraz Faust w Mefistofelesie Boito i Turiddu w Rycerskości wieśniaczej Mascagniego). Równie bogaty był Jego repertuar operetkowy (Kamil w Wesołej wdówce, Tassilla i Sou Chonga w Krainie uśmiechu Lehâra, Adama w Ptaszniku z Tyrolu Zellera, Alfreda i Eizensteina w Zemście nietoperza oraz księcia Urbino w Nocy w Wenecji i Barinky’a w Baronie cygańskim J. Straussa, Tassila w Hrabinie Maricy Kalmana. Oczywiście w repertuarze Janusza Ratajczyka są również: Msza Koronacyjna C-dur, oraz Requiem Mozarta. W sumie pełny repertuar Artysty obejmował ponad 60 partii operowych i operetkowych.
Podczas całej kariery współpracował także z wieloma innymi polskimi teatrami. Jego kreacje melomani mogli podziwiać w: Teatrze Muzycznym w Gliwicach, Teatrze Wielkim w Warszawie, Operze Krakowskiej, Operze Bałtyckiej, Operze Wrocławskiej, Teatrze Muzycznym w Poznaniu oraz Teatrze Wielkim tego miasta, Operze Śląskiej w Bytomiu, Sporo też koncertował w za granicą między innymi w: Danii, Belgii, Austrii, Włoszech, Francji oraz na Malcie i Sycylii oraz Szwajcarii. W setną rocznicę urodzin Stanisława Moniuszki wraz z Operą Krakowską artysta wziął udział w nagraniu opery Beata, w której wykonał partię Hansa.
Ważnym nurtem w działalności Janusza Ratajczaka była pedagogika wokalna, którą rozpoczął w 1991 roku. Przeszedł wszystkie stopnie kariery akademickiej w Bydgoszczy, Toruniu, Łodzi i Inowrocławiu, gdzie prowadził klasy wokalne. W 2013 roku został mianowany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej profesorem tytularnym.
W 2018 roku wspólnie ze swoją małżonką Małgorzatą obchodził 30-lecie pracy artystycznej. Poznali się w 1980 roku w przykościelnym chórze „De profundis” w Szczecinku, powadzonym przez, Irenę Maculewicz-Żejmo. byłą solistkę opery bydgoskiej, później, wykładowcę Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Można powiedzieć, że przez całą karierę wędrowali wspólnie przez życie i kolejne etapy bogatej kariery. Z okazji tego jubileuszu wystąpili wspólnie w Zemście nietoperza Johanna Straussa. Jubilatom na scenie towarzyszyli także, syn Łukasz Ratajczak jako Alfred i synowa Hanna Okońska-Ratajczak w roli Adeli.
Przy okazji jubileuszu w jednym z wielu wywiadów Powiedzieli: „Cieszyliśmy się swoimi sukcesami. Kiedy coś udało się mężowi albo mnie, był to nasz wspólny sukces. – Mamy to samo nazwisko, więc szedł na wspólne konto.”
Adam Czopek
