Prezentuję Państwu kolejne albumy CD z bogatej najnowszej oferty tej firmy. Każde z polecanych nagrań warte jest bliższego poznania nie tylko dla wartości utworów, ale również poziomu ich interpretacji. 

Stanek Kruk

Album zawiera zbiór utworów na obój i fortepian skomponowanych w ciągu pierwszej powojennej dekady przez polskich kompozytorów. Ich twórczość wpisuje się w nurt neoklasycyzmu, ale też poszukiwań brzmieniowych i powrotów do estetyki neoromantycznej. Łączy je przejrzystość formy, oszczędność środków wyrazowych oraz częste inspiracje folklorem. Fortepian w większości utworów jest postawiony na równi z obojem. Justyna Stanek (obój) i Monika Kruk (fortepian) okazują się równorzędnymi artystkami wzajemnie się inspirującymi, którym wspólna gra sprawia autentyczną radość.  

Midnicht

Na debiutancki wspólny album dwojga znakomitych pianistów: Julii Kociuban i Ilyi Maximowa złożyły się dwa dzieła, różne w charakterze, ale też mające niemało cech wspólnych. Oba są odbiciem burzliwych momentów życiowych ich twórców, odzwierciedlając transformację, pamięć, ironię, intymność oraz szczerość emocji. Tym, co ostatecznie łączy oba utwory – i co stało się inspiracją dla tytułu płyty – jest atmosfera północy. U Rachmaninowa kryje się w mistycznym, przejmującym i mrocznym charakterze muzyki. U Prokofiewa – w ulotnym, magicznym pejzażu dźwiękowym pełnym blasku, satyry, czułości i ponadczasowej tęsknoty.  
Oba utwory stanowią stawiają przed wykonawcami niemałe wymagania tak pod względem technicznym jak i ekspresyjnym. Niemałą rolę w sposobie ich interpretacji odgrywa prywatna więź artystów.

Ginasteria

Koncepcja płyty zrodziła się z wieloletniej fascynacji Andrzeja Pikula dziełami argentyńskiego kompozytora, Alberta Ginastery. Znalazły się na niej utwory kameralne pochodzące z różnych okresów twórczości przeznaczone na fortepian oraz instrumenty smyczkowe lub głos. Słyszalne są w nich zarówno wpływy argentyńskiej muzyki tradycyjnej, jak i powiew kosmopolitycznej awangardy. Ginastera wykształcił swój własny idiom wyimaginowanego folkloru, w którym fortepian przejmuje rolę tradycyjnej gitary, wykorzystując m.in. charakterystyczne dla niej akordy i przewijające się w akompaniamencie rytmy tradycyjnego tańca gauchów. Wszystkie kompozycje cechują jaskrawe kontrasty: od gwałtownych, przesuwanych akcentów, synkopowanych tanecznych rytmów, orgiastycznych erupcji akordowych po wyciszenie i intymną kantylenę, w wyrafinowanej kolorystyce. Messages Quartet i solista znakomicie właśnie to w nagraniu prezentują. 

Polisch trombone

Na tej płycie znalazły się utwory kompozytorów polskich, przeznaczone na puzon z towarzyszeniem innych instrumentów. Powstały one w latach 1905-2017, jest to więc okazja na spojrzenie na ponad stuletnią historię puzonu, w roli instrumentu solowego. W dziełach Stojowskiego, Nowowiejskiego, Friemanna wyraźnie obecna jest stylistyka neoromantyczna, obfitująca w liczne motywy liryczne, popisowe fragmenty wirtuozowskie i nawiązania do folkloru. Także w pozostałych utworach dominuje czynnik melodyczny, choć pojedyncze ogniwa cykli Tansmana  i Paciorkiewicza oraz sonaty Fabiańskiej-Jelińskiej wykazują charakter muzyki pełnej żywiołowej energii. Wykonawcy: Wojciech Jeliński ceniony za wykonawstwo muzyki współczesnej, pianista Tomasz Sośniak oraz znakomite zespoły, jedne z nielicznych w swoim gatunku, Polish Brass Trio i TrombQuartet. W swoich interpretacjach ukazują urok i szlachetność brzmienia blaszanego instrumentarium w wyrafinowanej odsłonie prezentowanych utworów.

Adam Czopek